Kultura i edukacja

Kilka słów na temat polityki kulturalnej i edukacyjnej.

 

KULTURA:

1. Umocnienie europejskiej pozycji Krakowskiego Obszaru Metropolitalnego i rozwój funkcji metropolitalnych.

2. Tworzenie materialnych i instytucjonalnych warunków dla rozwoju kultury.

3. Zachowanie dziedzictwa kulturowego, w tym rewitalizacja zespołów zabytkowych miasta.

Konkrety:

1. Budowa nowoczesnej sali kongresowo-koncertowej.

2. Poprawienie infrastruktury istniejących muzeów (na przykład Muzeum Historii Fotografii)

3. Poprawienie stanu technicznego obiektów kultury, ich wyposażenia.

4. Stworzenie systemu badań efektywności instytucji i obiektów kultury. Stworzenie systemu stymulowania aktywności kultury, zadbanie o peryferia miasta.

5. Rozbudowanie sieci domów kultury i bibliotek w całym Krakowie.

6. Stworzenie warunków pracy dla twórców. Wzmocnienie działań Gminy Miasta Kraków na rzecz artystów. Intensywniejsze zaangażowanie się miasta w promocję młodych talentów np. laureatów Stypendiów Twórczych

7. Stworzenie systemu przejrzystych narzędzi (kryteriów) w zakresie dystrybucji środków budżetu na rzecz poszczególnych miejskich instytucji kultury (uwzględniających ich efektywność i kreatywność)

8. Stworzenie jednostki (na podstawie bazy, jaką tworzy wydział d/s kultury) monitorującej działalność kulturalną w mieście. Centrum wie, co dzieje się w mieście. Centrum Porządkowania Wydarzeń.

9. Stworzenie miejskiej agencji zajmującej się promocja artystów i promocją produkcji krakowskich instytucji kultury w Polsce, w Europie i w świecie.

10. Stworzenie systemu niskobudżetowych dotacji udzielanych organizacjom pozarządowym w trybie konkursowym.

11. Przystosowanie instytucji kultury (w miarę możliwości wszystkich; od bibliotek, poprzez muzea, tatry, kina etc dla osób niepełnosprawnych).

12. Otwarcie teatrów krakowskich na potrzeby cudzoziemców (teatry angielskojęzyczne lub projekcje na ekranach w języku angielskim).

13. Rozbudowanie oferty teatralno, wystawowej także i w sezonie letnim.

14. Stworzenie długotrwałej wizji „eksportu” kultury tworzonej w Krakowie na rynki światowe.

15. Doprowadzenie do stałego, procentowanego przydziału środków finansowych na kulturę w budżecie miasta (do 5%)

16. Utworzenie Parków Kultury, Inkubatorów Kultury

17. Umocnienie roli Turystyki Kulturowej między innymi Kraków Miastem Festiwali

18. W Krakowie jest 63 placówki muzealne: 11 publicznych muzeów, 31 oddziałów muzealnych, 10 muzeów prowadzonych przez związki kościelne i wyznaniowe a także muzea prywatne (Muzeum Galicja); Pytanie: czy tworzyć nowe muzea, czy raczej doposażyć już istniejące?

 

ORGANIZACJE POZARZĄDOWE:

1. Stworzenie Centrum Komunikacji Społecznej (biura, w którego zadaniach leży m.in. koordynowanie organizowanych w biurach i w Dzielnicach konkursów ofert dla organizacji pozarządowych lub organizowanie konkursów dla NGOs, jeśli nie robią tego inne biura urzędu miasta; współpraca z organizacjami pozarządowymi oraz z Forum Dialogu Społecznego; koordynacja współpracy biur, Dzielnic i jednostek organizacyjnych m.st. Warszawy z organizacjami pozarządowymi; realizacja projektów interdyscyplinarnych.

2. Powołanie profesjonalnie przygotowanego Pełnomocnika d/s Organizacji Pozarządowych.

3. Uruchomienie Dzielnicowych Komisji Dialogu Społecznego (bliżej wyborcy).

4. Powołanie Krakowskiej Rady działalności Pożytku Publicznego.

5. Zbudowanie jasnych i czytelnych kryteriów przyznawania przez miasto wsparcia finansowego NGO

6. Stworzenie programu współpracy organizacji pozarządowych zakładających integrację środowisk.

7. Bardzo ważne: stworzenie sieci dialogu społecznego, organizacje przybliżają władze do ludzi, system dialogu w Krakowie jest bardzo słabo rozwinięty, przykład dobrych systemów to Wielka Brytania, Austria, Stany Zjednoczone. System dialogu dobrze rozpoznany działa w Warszawie, można zaadoptować do Krakowa

 

EDUKACJA

1. Stworzenie Strategii Funkcjonowania Edukacji na najbliższe 10 lat.

2. Wprowadzenie systemu wsparcia dla dzieci i młodzieży wybitnie uzdolnionych (patrz mój artykuł w instytutobywatelski.pl)

3. Wsparcie palcówek mających najlepsze wyniki.

4. Utworzenie na każdym nowym osiedlu przedszkola, punktu przedszkolnego (ponad 2,5 tysiąca dzieci pozostało bez miejsca w przedszkolach w tym roku).

5. Zracjonalizowania obsługi finansowej szkół i przedszkoli (tutaj przekształcenie ZEO w bezpośrednią obsługę placówek edukacyjnych).

6. Stworzenie programu pobudzającego współpracę rodziców ze szkołami.

7. Likwidacja tzw. krakowskiego bonu edukacyjnego; to jest pomyłka; zły pomysł.

8. Stworzenie programu stwarzającego podstawy dla istnienia małych szkół na obrzeżach miasta.

9. Wprowadzenie systemu zajęć pozaszkolnych na podstawie systemu słowackiego.

10. Ostateczna likwidacja domów dziecka i przekształcenie ich w Rodzinne Domy.

11. Zadbanie o bezpieczeństwo w szkołach (wyplenienie szerzącej się patologii).

12. Powrót do odbudowania w szkołach gabinetów lekarskich.

13. Regularne akcje badania dzieci i młodzieży (badania stomatologiczne etc).

14. Dbałość o ubezpieczenia placówek edukacyjnych i uczniów uczących się (szkoły są słabo ubezpieczone, jakiekolwiek wydarzenia powodują to, że szkoły nie mogą funkcjonować).

15. Zbudowanie programu KRAKÓW – DOLINĄ KRZEMOWĄ POLSKI (komputery, tablice interaktywne, sprowadzanie nauczycieli z zagranicy, wysyłanie polskich dzieci za granicę, maksymalny rozwój systemu stypendialnego).

16. Doprowadzenie do stanu, w który cały Kraków uzyska dostępność do sieci bezprzewodowej (hot spot).

17. Stworzenie programu „Akademicki Kraków” – miejsce Krakowa , jako miasta studentów.

18. Wsparcie miasta przy tworzeniu autorskich projektów uczenia w palcówkach edukacyjnych. Nagradzanie twórczych pedagogów, „dobry nauczyciel to przyszłość edukacji”.

19. Rozszerzenie systemu nagród i stypendiów dla wybitnych pedagogów. Nie wszystkim po równo, ale docenić wybitnych.

20. Kraków miastem uczącym młodych przedsiębiorczości.

21. Kraków – miastem nie zaniedbującym funkcjonowania szkól zawodowych. Dobre szkoły zawodowe, współpraca przy tworzeniu, rozbudowywaniu i doposażeniu szkól przy zaangażowaniu Izb Przemysłowych, Stowarzyszeń Pracodawców etc.